Back to all articlesهوش مصنوعی و عامل‌ها

MCP، A2A و چگونگی گفت­وگوی عامل­های هوش مصنوعی با یکدیگر

عامل­های اولیه هوش مصنوعی منزوی بودند: هر کدام ابزارهای سخت­متصل خود را داشت و تنها می­توانست درون سیستم خود کار کند. این وضعیت به سرعت در حال تغییر است. پروتکل­های باز تازه­ای در حال پدیدار شدن­اند که به عامل اجازه می­دهد ابزارها را کشف کند، به داده­ها متصل شود و با عامل­های دیگر — فارغ از اینکه چه کسی آن­ها را ساخته — همکاری کند. دو نام پیوسته مطرح می­شوند: MCP و A2A. در اینجا توضیح می­دهیم که آن­ها چیستند و چرا اهمیت دارند.

چرا عامل­ها به پروتکل نیاز دارند

بدون استانداردها، هر اتصال باید دستی ساخته شود. اگر بخواهید عامل A از ابزار B استفاده کند، کسی باید کد سفارشی مخصوص آن جفت بنویسد. وقتی این به ده­ها عامل و صدها ابزار گسترش یابد، غیرقابل­مدیریت می­شود.

پروتکل­ها این مشکل را با تعریف زبان مشترک حل می­کنند. ابزاری که مطابق استاندارد ساخته شده، با هر عاملی که آن زبان را می­فهمد کار می­کند. عامل می­تواند بفهمد چه ابزارهایی در دسترس­اند، به جای اینکه برای هر کدام از پیش برنامه­ریزی شده باشد. این همان ایده­ای است که وب را کارآمد کرد: پروتکل­های مشترک به سیستم­های کاملاً متفاوت اجازه می­دهند با هم کار کنند.

MCP: اتصال عامل­ها به ابزارها و داده­ها

MCP (Model Context Protocol) نحوه ارائه زمینه و ابزارها توسط یک برنامه به مدل هوش مصنوعی را استاندارد می­کند. آن را مانند یک رابط جهانی در نظر بگیرید.

به جای نوشتن ادغام سفارشی برای هر منبع داده، توسعه­دهنده یک قابلیت — سیستم فایل، پایگاه داده، سرویس جستجو، API تجاری — را از طریق MCP در معرض قرار می­دهد. سپس هر عامل سازگار با MCP می­تواند آن را کشف و مورد استفاده قرار دهد.

این در عمل چه چیزی را امکان­پذیر می­کند:

  • عامل می­تواند از سیستم متصل بپرسد چه قابلیت­هایی ارائه می­دهد.
  • می­تواند به آن قابلیت­ها به شیوه­ای یکنواخت و ساختاریافته فراخوانی دهد.
  • توسعه­دهندگان ادغام را یک بار می­نویسند و بر روی پلتفرم­های متعدد عامل­ها کار می­کند.

مدل ذهنی مفید «USB-C برای ابزارهای هوش مصنوعی» است: یک شاخه استاندارد به جای کشویی پر از کابل­های اختصاصی.

A2A: صحبت عامل­ها با عامل­ها

A2A (Agent2Agent protocol) به مسئله­ای متفاوت می­پردازد: چگونگی هماهنگی عامل­های مستقل با یکدیگر. زمانی که یک عامل به کمک عامل دیگری نیاز دارد — شاید یک عامل متخصص از یک تأمین­کننده متفاوت — A2A مشخص می­کند که آن­ها چگونه:

  • قابلیت­های یکدیگر را کشف می­کنند.
  • درباره نحوه تحویل یک وظیفه مذاکره می­کنند.
  • پیام­ها و نتایج را به شیوه­ای ساختاریافته رد و بدل می­کنند.
  • وضعیت یک وظیفه طولانی­مدت را پیگیری می­کنند.

جایی که MCP درباره استفاده عامل از ابزارها است، A2A درباره کار عامل با عامل­های دیگر است. این دو مکمل یکدیگرند، نه رقیب.

تصویری ساده

یک عامل برنامه­ریز سفر را تصور کنید که باید بلیت هواپیما رزرو و آب و هوا را بررسی کند.

  • از طریق MCP، به سرویس جستجوی پرواز و یک تقویم متصل می­شود و می­فهمد هر کدام چه کاری می­توانند انجام دهند.
  • از طریق A2A، وظیفه جزئیات مسیر را به یک عامل متخصص مسیر که توسط فرد دیگری ساخته شده تحویل می­دهد، سپس نتیجه را دریافت می­کند.

عامل برای هیچ­یک از این اتصالات به کد سفارشی نیاز ندارد. او زبان پروتکل­های مشترک را صحبت می­کند.

چرا استانداردها برای همگان اهمیت دارند

برای اهمیت دادن به این موضوع لزومی ندارد عامل­ها بسازید. استانداردها بر موارد زیر تأثیر می­گذارند:

  • انتخاب. پروتکل­های باز وابستگی را کاهش می­دهند. می­توانید ابزارها یا عامل­ها را عوض کنید بدون اینکه همه چیز را بازسازی کنید.
  • قابلیت. وقتی اتصال ارزان است، عامل­ها می­توانند به ابزارهای بیشتری دسترسی پیدا کنند.
  • ایمنی. قالب­های مشترک تعریف مجوزها، ثبت اقدامات و بررسی کاری را که عامل انجام داده آسان­تر می­کنند.
  • هزینه. ادغام­های قابل­استفاده مجدد به معنای مهندسی سفارشی کمتر برای هر ترکیب است.

برای کسب­وکارها، اثر عملی این است که سیستم­های عامل­ها راحت­تر مونتاژ می­شوند و کمتر احتمال دارد شما را در اکوسیستم یک تأمین­کننده گیر بیندازند.

نکات احتیاطی

پروتکل­ها امیدوارکننده­اند، اما جوان­اند. چند واقعیت را باید مدنظر داشت:

  • استانداردها هنوز در حال تکامل­اند و جزئیات می­توانند تغییر کنند.
  • پشتیبانی از یک پروتکل تضمین نمی­کند که یک ادغام ایمن یا به­خوبی پیاده­سازی­شده است.
  • اتصال عامل به ابزارهای قدرتمند، کاری را که می­تواند انجام دهد افزایش می­دهد — از جمله کاری که می­تواند اشتباه انجام دهد. مجوزها و نظارت همچنان اهمیت دارند.
  • هم­کنش­پذیری تنها زمانی مفید است که عامل­های اساسی قابل­اعتماد باشند. یک پروتکل نمی­تواند استدلال بد را درست کند.

سخن پایانی

MCP و A2A تلاش­هایی برای دادن زبان مشترک به دنیای عامل­ها هستند: یکی برای اتصال عامل­ها به ابزارها و داده­ها، دیگری برای اتصال عامل­ها به یکدیگر. اگر به گسترش گسترده­ای دست یابند، سیستم­های عامل­ها را توانمندتر، قابل­تعویض­تر و آسان­تر برای مدیریت می­کنند. برای هر کسی که حوزه هوش مصنوعی را دنبال می­کند، ارزشمند است این پروتکل­ها را بشناسد — آن­ها زیرساخت­اند، نه یک مد زودگذر.

Get Ball — Ball

Get Ball

Reading in English? Switch language in the menu.